یک روز سرد و ابری
کمپیرک آمد از دشت
گروم، گروم، گروپس
بر بام خانه می گشت.
کمپیرک از پس کوه
یک بقچه برف آورد
بر روی خانه ها ریخت
در کوچه حرف آورد
در کوچه می دویدم
بر روی برف تازه
آورده بود برایم
این برف، حرف تازه
در کوچه می دویدم
لخشیدم و نشستم
پاغنده های برفی
افتاد از دو دستم.
شعر از :محمد سرور رجایی
باغبان
اشاره: دوستان سلام، حتما یاد تان است که در شماره قبلی نوشتیم، بعد از این
درهر شماره یکی از ولایتهای افغانستان را معرفی کنیم. باغبان شما میخواهد در
این شماره ولایت کابل را معرفی کند، آیا شما تا حالا از کابل شنیدهاید؟
بله دوستان، کابل پایتخت کشور ما افغانستان است. شهری است زیبا که از
سالهای بسیار دور در دامنهٔ کوههای «آسمایی» و «شیر دروازه» در دو طرف دریای
کابل آباد شده است. ولایت کابل در تقسیمات شهری به 15 ولسوالی و علاقه
داری تقسیم شده و 4558 کیلو متر مربع مساحت دارد. همچنین با چهار ولایت
لوگر، ننگرهار، میدان وردک و پروان هممرز است و 1800 متر از سطح دریا بالا تر
است. در حال حاضر که کابل مرکز سیاسی و اقتصادی کشور است، بیش از پنج
میلیون نفر ازاقوام ساکن افغانستان، هزاره، تاجیک، پشتون، ازبک، بلوچ، ایماق،
هندو و... در کابلدر کنار هم زندگی میکنند. در حالی که کابل ظرفیت این همه آدم را
ندارد....
خدایا از تو تشکر میکنم که آتشک را آفریدی! ابرها را آفریدی! باران را آفریدی!
خواهرم ساجده میگوید: شبها که آسمان آتشک میزند به خاطر این است که
فرشتهها راهشان را در تاریکی گم نکنند.
خدایا اگر باران نیاید، کل دریاها خشک میشود. درختها و گلها زرد و پژمرده می
شوند. آن وقت همهی ماهیها میمیرند.
خدایا از تو خواهش میکنم به ابرها بگو بارانی شوند. چاههای آب را پر از آب زلال
کنند. همه جا سرسبز و پر از جنگل شود. اما به باران بگو که زیاد نبارد تا همه جا
سِیل جاری شود!
خدایا هر وقت باران زیاد میبارد، مادرم ناراحت میشود. او طشت و لگن را زیر چاک
های چَتِ خانه ما میگذارد. ولی من و ساجده خیلی خوش میشویم و میرویم زیر
باران بازی میکنیم.
خدایا! باران بُباران!
باغ بی صبرانه منتظر نوشته های خوب و زیبایتان است. چشم به راه شاخه گل های شما در باغ خودتان هستیم
دانلود ماهنامه باغ
(ثور ۱۳۹۲) باغ 21 (حمل ۱۳۹۲) باغ 20
